كيفر كسانى كه با خدا و رسول او محاربه مىكنند و سعى در فساد در روى زمين دارند ، اين است كه كشته شوند يا به دار آويخته شوند ، يا دست و پايشان به عكس يكديگر بريده شود ، يا از آن سرزمين تبعيد گردند اين رسوايى آنها در دنياست و در آخرت براى آنها عذاب بزرگى خواهد بود . « . . . الَّا الَّذينَ تابُوا مِنْ قَبْلِ انْ تَقْدِرُوا عَلَيْهِمْ فَاعْلَمُوا انَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ » « 1 » مگر آنان كه توبه كردند پيش از آنكه بر آنان دست يابيد و بدانيد كه بدون شك خداى تعالى آمرزنده و مهربان است . على ( ع ) فرمود : « مَنْ شَهَرَ سَيْفَهُ فَدَمُهُ هَدَر » « 2 » كسى كه شمشيرش را ( به روى كسى از مردم ) بكشد ، پس خونش هدر است . مَدَد مَدَد در لغت به معنى كمك ، اعانت و به فرياد رسيدن آمده است . « 3 » در اصطلاح عبارت است از نيرويى كه براى پشتيبانى و تقويت نيروى در حال جنگ ، فرستاده مىشود . وقتى گفته مىشود : « ضَمَّ الَيْهِ الْفَ رَجُلٍ مَدَداً » يعنى هزار مرد را به كمك او فرستاد . « 4 » در قرآن چنين آمده است : « بَلى انْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا وَ يَأْتُوكُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ الافٍ مِن‌َالْمَلائِكَةِ مُسَوِّمينْ » « 5 »

--> ( 1 ) - مائده ( 5 ) ، آيهء 34 . ( 2 ) - مستدرك الوسائل ، ج 11 ، ص 99 . ( 3 ) - فرهنگ جديد عربى - فارسى . ( 4 ) - ينابيع الفقهيه ، كتاب الجهاد ، ص 314 ؛ و المعجم الوسيط ، ج 2 ، ص 858 . ( 5 ) - آل عمران ( 3 ) ، آيهء 125 .